6 Ağustos 2009 Perşembe

otobüste ilk kez yer verildiği an

şu finans sektöründen falan anlasam inanın direkt bir grafik şematize edicem ve ilk yer verildiği andan sonraki kısmı keskin bir düşüş olarak çizecem. şimdi blog'u takip eden arkadaşlarım ( yani siz değerli okurlar, sayın emniyet amirim, başsavcım arz ederim) az çok yaşıtız. sanmam ki içimizden birine otobüste( lan biriniz çıkar da metro'da falan filan dersiniz diye de tırsıyorum. toplu taşıma araçı işte) yer verilmiş olsun. ama hep böyle gitmeyeceğini de biliyoruz. yani birgün birisi -abi/amca/abla/teyze buyur gel otur diyecek. bak eminim olacak bu. işte o gün bir sorgulama günü daha olacak. muhtemelen ilkinde - yok saol- falan çekeriz ama artık devran da dönmüştür. bi sonrakinde artık otobüste yer veren değil de yer alan olduğumuzu ilk kabullenen oraya oturacaktır. öncü diyemem kendisine, mantıklı belki.

ama benim gibi olanlar epeyce bi süre oraya oturmayacaktır. neyeyse bu direniş, bu inat!

dövsem yeri gibi de. ha diğer yandan acaba birine ilk yer veren de olduk mu? bi de o yanı var.

yani akşam eve giden bi abla

- selim ben gencim hala di mi?
- gençsin hayatım. ne oldu?
- otobüste münasebetsizin biri bana yer verdi de.

gibi bir diyalog kurmuş mudur? kurduysa onun da vicdan azabı da var bizde.

neyse, hepinize bol yer vermeli, almalı seyirler dilerim..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder