31 Aralık 2009 Perşembe

hızlı bir yıl bitirme hikayesi

ferhan şensoy da diyor ki;

Biz eskiden bugünü,
Daha pembe ummuştuk
Meğer kader, cilvesiz normal kader
Çok garip, lodosmatik sonbahar
Tevekkülle karşıladık liliyar.

sanırım bu yıl artık yitirme yıllarına geldiğimi anlamamamdan başka bi katkı yapmadı bana. belki ne kadar az şey biriktirirsen o kadar az şey kaybediyorsundur.

sitemle başladı yazı, öyle gitmeyecek. bütün bir yıl dramatize edilemez herhalde.

aklıma gelmişken geçen gün yaşadığım dünyanın en kısa ilişkisinden söz etmek isterim. müsade verdiğinizi kabul ediyor ve konuya giriyorum.

okulun merkez kütüphanesi tadilat nedeniyle kapalıymış ki benim ertesi günki sınav için bi iki kitap bulmam gerekiyor. cepte para yok. fakültenin kütüphanesine bir deneme yapılacak. orda da olmayacağına eminim üstelik. okulun bahçesinde büşra'yı görüyorum. yanında iki tane kız var. çay içiyoruz, sigara içiyoruz ve ben gidiyorum. toplasan 10 dakika. kütüphaneye gidiyorum "ha205" nolu kitap, aradığım kitap. görevli kitabı getirmek için gidiyor. yarım saat sonra gelen adam "kitap yerinde yok" diyor. ondan daha rütbeli kadın teyze ise adamı sorguya çekiyor. "ha204 var ama gerisi yok" diyor adam. ben kadın teyze kadar şaşırmıyorum. sadece pencereden yağmura bakıyorum. kavgasız ve sakince olay yerinden uzaklaşıyorum.

edebiyat fakültesinin 3. katından aşağı inerken aniden az evvel bahçede tanıştığım kızı görmek geçiyor içimden. kendime şaşıyor kalıyorum. bir anda kızla ilişkimizi de başlatıyor beynim: önce cola oluyor kız, kutu cola. kızı alıyorum, açma halkasını hızla açıyorum, yüzümde aptal bir gülümseme var. 5 dakika sürmeden bitiyor. kızı ( kutuyu) bir çöp kutusuna nba basketbolcuları gibi atıveriyorum. skor(!). aniden ben hamburger oluyorum. kız çok açıkmış. beni alıyor. başlıyor ısırmaya. en az cola içen ben kadar mutlu. birden bitiyor. sigarasını içiyor, üstüme söndürüyor.

kendime, bu halime, bilincime veya bilinçaltıma hayretle eşlik ediyorum. akışı kesmiyorum ama. ilk kez yürüyen bir çocuğa bakar gibi, dikkatli ve her an tutacak kadar yakınım onlara zaten.

bu sefer "ahlaksızlık" başlıyor. alkollü bir taksim gecesi kızla karşılaşıyorum. olaylar çok hızlı ilerliyor. 3. sınıf bir öğrenci evine gidiyoruz. 4. sınıf bir yatağa uzanıyoruz. hemen sabah oluyor. aklımda geceden kalma iki kare var (ki bünye de akşamdan kalma normaldir herhalde). ellerimin göğüslerine doğru giderken bir karesi ve silüet olarak kadın vücudu. gece ne olduğunu puzzle parçalarından anlamaya çalışırken, bir amaçsız, bir saçma ben. bir tiksinme, bir sorumluluk bir hala gencim havası. allak ve bullak tam bu olsa gerek.

aniden koridora geri dönüyorum. uğultu, uğultu ve uğultu duyduğum. o kalabalıkta bir şekilde kendimi suçlu hissederek yürüyorum. aşağı bahçeye indiğimde az evel kızla konuştuğum banka en uzak yerden okulu terkediyorum.

18 Kasım 2009 Çarşamba

ağlayan balık

acıkmıştım. evet param yoktu ve mantıklısı cerrahpaşa'daki okulun yemeğine ulaşmaktı. yağmur dert değildi. giyinmiş çıkmıştım bile yola. insanlığın geldiği noktayı düşünüyordum. yemek için dinozor avlayan adamlardan yağmurda beş dakikalık yürümeyi çok bulan pezevenkler haline gelmiştik. o adamlar bu halimi görseler beni döverlerdi ve onlar budaklı meşe odunu ile değil kaptan mağara adamının elindeki üç bezbol sopası boyundaki odunla yaparlardı bunu.

okula kadar ulaşmıştım. gerçekten beş dakikada üstelik. sıraya girdim. önümde 5-6 tane devrimci genç var. tanıdığım birine selam verdim. yemek kuyruğu tam onlara geldiğinde turnikeyi yan tuttular. bir kartla hep beraber geçiyorlardı. yani kendi deyimleriyle yemekhaneyi kamulaştırmışlardı. heyecanlıydılar, gençtiler, kıpır kıpırdılar. yüzüme aptal bir gülümseme vermişlerdi. tam o arada takım elbiseli 3-4 öğrenci çıkageldi. turnikeden kart basmadan (para vermeden) geçtiklerini söyleyip tatsızlık çıkardılar.

tamam yemek 50 kuruş olabilirdi ama öğrenci kartına en az 5 liralık yükleme yapılıyordu ve gerçekten paraları olmadığını anlatmaya çalışıyorlardı. devletin yemeğini onlara çok görmüşlerdi. az önce heyecanlarına ortak olduğum gençler, şimdi kavganın eşiğine gelmişlerdi. taraftım ve bunu belli etmeliydim. sadece arkadaki 2 gencin turnikeden kaçak geçtiğini söyledim. kartımda 1,50 lira vardı ve bu iki çocukla benim yemek parama yetiyordu. hesabımı yapmıştım. kartı turnikeye ilk bastığımda 75 kuruş düştü hesaptan. meğer ikinci öğretim yemekleri 50 kuruş değil 75 kuruşmuş. mecburen tekrar bastım kartı ve para bitti. derdim yemek değildi artık. açıklama yapmam gerekecekti ve ben ne söyleyeceğimi bilmiyordum. bir an döndüm ve oradan çıktım. yemek yememiş olmaktan dolayı sinirli değildim, açıklama yapmadan, karambole oradan çıktığım için mutluydum. yağmur yine yağıyordu ve hala çok umrumda değildi. son sigaramı yakıp yurda doğru yürümeye başladım. tam ikinci nefeste bir f-16'dan atılan, ve gözlerimin ucunda gerçekten gördüğüm damla sigaramın ucuna gelmişti. kim attıysa artık başarılı olmuştu ve amacı sigarayı söndürmekten ziyade onu kırmak gibiydi.

o an; o yağmurun altında tek düşündüğüm şey, ağlayan balıklardı. kim görebilirdi ki onların gözyaşlarını.

6 Ekim 2009 Salı

sözlüğü bıraktım

2005 yılından beri yazmakta olduğum, hayatımın önemli bir parçası olan ekşi sözlük'ü bıraktım. aslında bir açıklama yapma niyetinde değildim ama herkese tek tek anlatmaktansa ortaya bi kere anlatmak daha mantıklı göründü.

uzunca bir süredir sözlüğü bırakma niyetinde olduğumu epey insan biliyor. sadece yeni bir başlangıç yapacağım zamanı bekliyordum. bugüne kadar bir sürü süper insanla tanıştım, bilgilendim, güldüm, güldürdüm. en hisli olduğum anlarda bile sözlük bana bir dost olmuştur. her ne kadar ince bir sitemim olsa da sözlüğü hep iyi hatırlamak gerekir. türkiye şartlarının ve cemiyetci/cemaatcı yapısının ötesinde bi yer. yine de ülkede olmayan düşünce özgürlüğünden haliyle nasibini alıyor.

dönelim ieika'ya. bu sene toplamda 9 ay 1 haftalık çaylaklık cezası aldım. son olarak da nickinne nickli praetörle tartıştım. ronaldinho'nun sözlüğü mahkemeye veremeyeceğini ( oysa fotomaç her sene fenere getiriyor adamı) ama sözlükte praetörlük yapan nickinne'nin sözlüğü şikayet edebileceğini ve sözlüğü yaptırımlara maruz bırakabileceğini söylediler. komik geldi, hala da öyle geliyor.

son olarak nickinne darth maul'a yazdığım "ssg yalağı" entrysini de sildi. bunu silebilmeleri için sadece darth maul'un şikayette bulunması gerekir ki böyle bi'şey mümkün değil. bununla birlikte önemli olmadığını da belirtirim.

bu arada söylemeden geçemeyeceğim "intihar ederken ipi kopan adam" gerçekten kötü bir sözlük yazarı değildi. ha bu nick benim, dolayısıyla tarafsız olmam mümkün değil ama öyleydi. garibim 9 aydan fazla ceza aldığı bu sene de bile 3 kez geçen haftanın en beğenilenlerine girmiş bir nicktir ( ha bi kıstas değil artık bu en beğenilenler). sözlüğe ilk geldiği hafta bile en beğenilenlere girmişti. hatunlara yavşamadı, kimseyi mahkemeye vermedi, tehditlerde bulunmadı. mallar listesine bile hiç dokunmadı. iyiydi lan. valla bak.

kimseyle şahsı bir olayı da olmadı. şüphesiz ki bazen tartışma etiği dışına çıktığımız anlar olmuştur. inananlardan helallik, gerisinden de anlayış bekliyorum ki anlayış daha önemli benim için onu da söyleyeyim.

bok atmamı bekleyenler için de sözlüğün artik popilist bi yer olduğunu, 65 entryli bir başlıktan sadece bildiğim 5-6 yazarı okuduğumu geri kalan yazarlar içinse üzüldüğümü söyleyebilirim. bir kısmınınsa paylaşacak fikirleri, verebilecekleri bilgileri hatta espri yapacak yetenekleri bile yok. onlar da yazar sıfatıyla kayıtlı okur olarak takılıyorlar

sözlüğün esas sorununun da bu popilistliklerden faydalanmak isteyen asalak takımı olduğunu da düşünüyorum. adamın tek amacı facebook'unda ekşi sözlük yazarı olduğunu paylaşmak. haliyle "sözlükçülerin cep telefonu melodileri" başlığına entry girmekten başka bi sike yaramayan bu asalak takımının çetrefilli mevzulardan uzak durduklarını, rüzgar nereye esiyorsa o tarafa doğru üflediklerini biliyoruz. sözlük bunları ayrıştıracak bir formül bulamadığı sürece de kalitesi düşmeye devam edecektir. yönetimde bir zafiyet de var gibi. teknik açıdansa teo'nun yokluğu hep hissedilecektir.

son olarak tüm yazar arkadaşlarıma, halimi hatırımı soran badilerime, yazdığımız kıytırık entryleri okuyanlara teşekkur ederim. ben hepsini gülüşelim diye yazmıştım. öyle yapmaya da devam edelim derim.

28 Eylül 2009 Pazartesi

ne salıydı ama

bu dediğim salı 1 eylül 2009 salı. ama ne gündü be. gerçekten...

digiturk standı elimizde altımızda kartal araba ile bergama- bayındır yollarındayız. ege bir başka. köyleriyle, insanlarıyla, havasıyla, suyuyla...

kurulumcu olarak yeni bir abi var. ilk iş günü. biraz bizlere benziyor (bizler?).
böyle her konuda bilgisi var da hiç bir işin uzmanı değil ama. muhabbet, sevencelik iyi. önde oturan hayriye ile de anlaşabildiğine göre gerçekten iyi adamdı vesselam. derken günün ilk bombasını ben patlattım. ben değil de şerefsiz dişim. böyle bir ağrıma, bir rahatsız etme başladı. caner son para ile ilaç aldı. sigara almaya hatta yemek yemeye paramız yok (yine). neyse efendim ben eczaneden ilaçları aldım. antibiyotik ve ağrı kesici bunlar haliyle. ikişer tane yutacak kadar öküz olduğum için yarım saat içinde bir mallaşma cereyan etti. haliyle yanımdakiler her zamanki mallığım mı yoksa yeni bir mallık mı kestiremediler. ama ben kestirdim. hemen gittim bayındır merkezde gördüğüm camiye gittim. hoca kimmiş öğrendim. küpelerimi cebime koydum. hocaya olayı anlattım. "ben iki saat kestircem efendi" dedim. hoca bu durur mu yapıştırdı cevabı: içerde kuran okunuyor, şu banklara yatabilirsin ama".

o arada günün süper hareketi sol kanattan kahveci çırağı ile geldi.

- hocam çayları nereye bırakayım?
- mübarek gün (ramazan) camiye çay mı getirilir evladım. gören ne der? kim istedi bu çayları dürzü.

ben dudaklarımı ısırdım gülmemek için, çaycı çocuk kemle kümle ben de bulduğum karton parçalarıyla olay mahalinden ayrıldık. ağaçların dibinde karton kutuların üstünde 2-3 saat uyudum.

sonra standın başına gittim. çocuklar bir iki satış yapmışlar. kurulumcu abi ile adrese gittik. kurulumcu "kim kuracak" dedi o arada. biz de güldük böyle: hah hah ha...

gerçekten de onca malzemeyi çatıya çıkarmak isteyince adamdan şüphelenmedim değil. meğer gerçekten de adamın bütün kariyeri kayınpederi taşınırken kurduğu dandik çanak antenmiş. ha bunu 85 kere anlattı mı anlattı o da ayrı bi konu.

neyse ablalar, abiler; yaklaşık 1 saat süre boyunca sadece matkap yardımı ile bir delik delebilen abi yardım önerilerini de geri çevirmekten ileri gitmeyince evsahiplerine" navigasyonla ilgili bir problem oldu, yarın gelmemiz gerekiyor" yalanını söylemek zorunda kaldım. navigasyonun da olayla bir ilgisi yok haliyle.

daha sonra yeni kurulumcumuz sami abiye "gidelim" dedim. "yarın mı gelicekmişiz" diye bana sordu. aynen fırat (uğur gürsoy'un şimdiden efsane olan karikatür tipi)kıvamındaysı üstelik. aslında o tatlı adamla bir yarınımız olmayacaktı. akşamla birlikte içim de çöküyordu yine.

o tatlı adamla, her konuda bilgisi olan ama uzmanlığı olmayan adamla bir yarınımız olmayacaktı. derken hava kararmış dönüş yoluna girilmiştik.

kurulumcu abinin telefonu çaldı. " az kaldı kızım, yarım saate yanındayım".

40-45 yaşlarında hayatta başarılı olamamış ama çok düzgün bu adamın işi zordu ve her nasılsa bize benziyordu. profesyonel olmalıymışız. bi arkadaşımız öyle demişti.

bu hafif depreşmiş halimden de istifade ederek geceyi alsancak çimlerde geçirdim. yağmurda ıslandım, kuytularda pagos eşliğinde biraz o adamı, biraz cami hocasını, biraz bizleri düşündüm. saat 00:00 vapuru ile evin yolunu tuttum.

evden içeri girdiğimde çatı katındaki daire tamamiyle sular altındaydı. tavan patlamıştı.

ağlasam belli olabilir miydi o gün?

12 Eylül 2009 Cumartesi

bu seneki üçüncü çaylaklığım

malum ekşi sözlük bana kafayı taktı ya şimdi de 6 ay çaylak ettiler:) belki tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir demedikleri için şanslı olabilirim ama bu sefer çok feci çuvalladılar. olayı aynen anlatıyorum:

ronaldinho başlığında bi entry gördüm. kullanıcının biri adama "çirkef" demiş. ben de çirkefi hakaret olarak bildiğim için ispiyon ettim. inanın 10-12 ispiyonum var sözlükte. öyle ispiyon peşinde bi yazar da değilimdir. neyse efendim sonra bu "nickinne" nickli praetör bunun hatalı bir ispiyon olduğunu söyledi. aslına bakarsanız hukuk mukuk bilen bi adam değilim. ama lafın anlamını bilecek kadar türkçeye hakimim neticede. benden ikna bekliyor. bu işlerden anlamam ki ben. "anayasanın bilmem kaçıncı maddesi şöyle böyle..." diyemem. diyorum ya hukuk alanında bilgim yok. neyse haklı mıyım değil miyim o zaman bilmiyorum inanın. sadece gittim ve bu "nickinne" kullanıcısının başlığına "çirkef praetor" yazdım. hatta "bakalım şimdi ne olacak" gibi de bir not düştüm entry'nin altına. sonra geldim sözlüğe bu entryim silinmiş ve 6 ay çaylak edilmişim.

yorumsuz kısmı yukarıda. şimdi gelelim diyeceklerime:

öncelikle kimseye mağdur oldum edebiyatı peşinde değilim. kimseyi ikna etmek gibi bir derdim de yok. zaten olayı anlayabilen herkesin varabileceği kanı bu.

ha "şimdi sözlük duy sesimi başıma neler geldi" gibi bir ağlama içinde de değilim. bu saatten sonra bu kişi praetörken zaten bişey yazmam. yani ssg'ye söyleyin beni geri alsın safsatasında da değilim. öyle bi derdim olsa gider mail atarım ki daha basit.

peki derdim ne?

sadece bu "nickinne" kullanıcısının vicdanını merak ediyorum. hayrınıza ona bu yazının linkini bir okutun bakalım. öyle 30-40 entry ile kimlerin refarensı ile sözlüğe praetör olmuş onu çok merak ediyorum. bu insanlara karşı şu anda mahçup mudur? kendini savunacak herhangi bir argümanı var mı? olay benim anlattıklarımın dışında cereyan etmiş mi?

ve en önemlisi hala ekşi sözlük'te praetörlük görevini yapmaya devam edecek mi?

2 Eylül 2009 Çarşamba

her erkeğin ofsaytı bildiğini sanması

şimdi madem "bir kıza ofsaytı anlatmak" diye bi'şey var o zaman erkeklerin bunu biliyo olması lazım. kızlar bakın valla sizi yiyolar. hepimizin bu olayı tam çözdüğünü sanmayınız.

ekşi sözlük'te yılalrdır vardı bu. sonra reklamda kullandılar utanmadan. hatta çok güzel hareketler'de de skeç yapmışlar falan...

öncelikle ofsayt nedir?

ha basit haliyle pas atılan oyuncunun karşısında en az 2 tane rakip oyuncu olmaması durumu. ama bundan ne yorumlar çıkarıyolar.

mesela kaleci de futbol için bir oyuncudur. bazen kaleci hariç bi oyuncu kalınca hemcinslerim başlıyolar ofsayt değil demeye. babayı değil. kaleci yok sadece adam var. kaleciyi kuralın dışında tutuyolar çoğu zaman.

ya da bi adam ofsaytta. ama pas ona atılmamış ki. o zaman biz o adama pasif diyoruz. yani topun geldiği aktif bölgede olmadığı için. orada olsa aktif deniyor ( pasif derken zorlanan bile var, erkek ya:) ). neyse işte diyelim pas ahmet'e atılmış "ali ofsayt abi gol geçersiz olmalı" diyolar hemen. oysa ali o ara ata bakıyor. pozisyonun dışında. bak ali ahmet'e yakın olsa, kalecinin görüş alanında falan olsa olay değişir. ama adam alakasız yerde işte.

sonra bunlar başlıyo "abi geçen bi kıza ofsayt anlattım anlamadı mal" demeye. e tabi anlamaz dana. sen bilmiyosun ki daha.

neyse işte kızlar bakın biri size ofsayt şöyle ofsayt böyle derse "pasif mi aktif mi" diye sorun. karşılığını mutlaka alacaksanız...

31 Ağustos 2009 Pazartesi

beni benimle bırak üzerine

malumu olan vardır. manga da söyledi bunu son olarak. şimdi eski şarkı ama bu yorumu biraz farklı gibi. bazı yerleri atılmış şarkının. pek de sevdim ben mesela. ama sanki çift anlamlı gibi. metafor olabilir oradaki sevgili. şarkı ya çift anlamlı, ya da evet ya da tanrı'ya itafen söyleniyor olabilir. bakın ihtimal dahilinde diyorum zira şarkıya bok atıyorum sanacak epey 2 iq insan tanıyorum. şimdi gelelim savımızı ispat etmeye öncelikle buyrun manga'nın versiyonundaki sözler:

al bu dünya al senin olsun
benim hiç gözüm yok
hepsi senin olsun
ama son bir dileğim var senden
şu gaybana dünyada
varını yoğunu al
hepsini al da

beni benimle bırak
beni benimle bu cehennemde
ruhum senden çok uzak
yabancıyım senin cennetine

al bu dünya al senin olsun
ne olur benden artık uzak dur
bir günahım varsa işlediğim
o benim borcumdur
sen varını yoğunu al
hepsini al da

beni benimle bırak
beni benimle bu cehennemde
ruhum senden çok uzak
yabancıyım senin cennetine...

şimdi içinde bi kere sevgili, yar falan geçmiyor. aleni göndermeler var gibi. ama bakın sadece "var gibi".eski versiyonundan bi çok bölüm atılmış. şimdi tanrı'ya itafen söylendiğini düşünelim...

trikli kısımlardan başlıyorum:

"beni benimle bırak
beni benimle bu cehennemde
ruhum senden çok uzak
yabancıyım senin cennetine"

tanrıya beni bırak diyor. bu cehennem dediği yer dünya. senin cennetine yabancıyım diyor. yani gözü yok.

"bir günahım varsa işlediğim
o benim borcumdur
sen varını yoğunu al
hepsini al da"

günahının hesabını vermek istemiyor tanrı'ya. o benim kendi sorunum diyorum. ki katılıyorum. zaten vicdan yapar acısını çekerim. mantıksız değil.

ve sürekli verdikleri için tapınma bekleyenden verdiklerini geri almasanı istiyor. aslında şarkının temeli bu. hayır bi yerde senet mi imzaladık, biz bi'şey talep etmedik olayı var. sen verdin işte, onun için bizi bu kadar didikleme anlamı var gibi.

sonuç olarak yanlış anlamış olabilirim. öyle yorumlamış olabilirim. bu sadece beni bağlar. kimseyi de yanlış yönlendirmek istemem açıkcası.

26 Ağustos 2009 Çarşamba

mim

1- Bloguna neden bu adı verdin?

yıllardır ekşi sözlük nickim. başka bir isim de verebilirdim ama insanların aşina oldukları bi'şeyle karşılaşması daha iyi gibi. amacım yazdığımın okunması. diğer türlü reytingleri düşük olabilirdi.:)

2- Blog yazarken star tribiyle istediğin, olmazsa olmaz dediğin şeyler var mı?

sigaradan gerisi yalan bu konuyla ilgili. dumansız hava sahası ne be!

3- En son satın aldığın garip şey.

sanırım parasız çok zaman geçirdim. ne aldım hatırlayamadım. cimriyim neyim.

4- Şeker gibi olduğun anlar.

şeker gibi olan insanların yanı. eşin, dostun yanı yani. bu arada "yanı" ile "yani"yi beraber kullanın. çok zevkli...

5- "Arkadaşım artık sormayın şunları" dediğin şeyler?

ne zaman birine tiyatro eleştirmenliği ve dramaturgi'de okuyorum desem "çok güzel hareketler var. ben çok beğeniyorum, sence nasıl?" diye soruyor. ağız burun dalmadım daha ama durun bakalım...

6- Seks'in sendeki rengi?

sarı- lacivert (alıntı)

7- Aynaya bakınca gördüğün?

enerji azlığı. bi de cildimde sorun var. genelde böyle şeyleri takmam ama geçsin artık be.

8- "Kendini okutan blog" dediğin?

uzun liste yapmıyorum, kimi söylesem bi diğeri de eksik kalır. takip ettiklerimi edin. pişman olursanız 20 gün içinde iade garantisi var.

9- Bu blog sahibi/sahibesiyle karşılaşabileceğin yerler.

istanbul'da taksim ki ayırt edebileceğinizi sanmıyorum, istanbul üniversitesi edebiyat fakültesi, küçük ayasofya'daki çaycı. izmir'de random ( mekan adı gibi oldu), zile'de merkez okey ve biladro salonu:)

6 Ağustos 2009 Perşembe

otobüste ilk kez yer verildiği an

şu finans sektöründen falan anlasam inanın direkt bir grafik şematize edicem ve ilk yer verildiği andan sonraki kısmı keskin bir düşüş olarak çizecem. şimdi blog'u takip eden arkadaşlarım ( yani siz değerli okurlar, sayın emniyet amirim, başsavcım arz ederim) az çok yaşıtız. sanmam ki içimizden birine otobüste( lan biriniz çıkar da metro'da falan filan dersiniz diye de tırsıyorum. toplu taşıma araçı işte) yer verilmiş olsun. ama hep böyle gitmeyeceğini de biliyoruz. yani birgün birisi -abi/amca/abla/teyze buyur gel otur diyecek. bak eminim olacak bu. işte o gün bir sorgulama günü daha olacak. muhtemelen ilkinde - yok saol- falan çekeriz ama artık devran da dönmüştür. bi sonrakinde artık otobüste yer veren değil de yer alan olduğumuzu ilk kabullenen oraya oturacaktır. öncü diyemem kendisine, mantıklı belki.

ama benim gibi olanlar epeyce bi süre oraya oturmayacaktır. neyeyse bu direniş, bu inat!

dövsem yeri gibi de. ha diğer yandan acaba birine ilk yer veren de olduk mu? bi de o yanı var.

yani akşam eve giden bi abla

- selim ben gencim hala di mi?
- gençsin hayatım. ne oldu?
- otobüste münasebetsizin biri bana yer verdi de.

gibi bir diyalog kurmuş mudur? kurduysa onun da vicdan azabı da var bizde.

neyse, hepinize bol yer vermeli, almalı seyirler dilerim..

5 Ağustos 2009 Çarşamba

cam ve böcek ilişkisi

blog kişisel bir alan. hatta fazlasıyla kişisel belki de. ama yine de "geçen şu filme gittim böyle süperdi, sonra çıktım yemek için bi yere gittim, şöyle lezzetliydi üstüne de ara'nın orda bi kahve içtik ki anlatamam" demek bana ters geliyor.

daha az konuşulan ama çok düşünülenlerin konuşulması hoşuma gidiyor...

neyse işte. evren içinde garip pozisyonlarımız var. bi anda anlamını yitiren şeyler falan. ya da aniden anlam kazananlar. temelde değişim demiyeceğim bu şeye. ona alışım veya uyum demek daha doğru gibi. şimdilik saçma ilerlediğini biliyorum. ben yazıyorum lan şu an bunları. tabii bilicem. onun için örnekli anlatıma geçiyoruz. gelin peşimden, sizi böyle gelişme bölümümüze alayım.

işte orada bu böceğe, sineğe benziyoruz. ağzını burnunu kırarım beni mahlükat-ül zerreye benzetme diyebilirsiniz. sorun sizdedir. devamını okumayın, basın gidin. ama sistem daha sevimli tabii. nasıl okumayacaksın? merak ne güzel şey, ne güzel şey merak..

yani doğasından gelmiş, açık pencerenizden içeri girmiş bir sinek. bir tur atmış odada. geri basıp gidecek. işte o an sineğin feleği şaşıyor arkadaşım. bakıyor geldiği gibi yol ama gidemiyor. cam nedir nereden bilsin ey zavallı maklukat ( burayı hoca efendinin en ağlamalıklı ifadelerinde aldığı tavırla ouyunuz).

oysa az geri yapsa, açık olan tarafa yönelse uçup gidecek. ama garibim kafayı defalarca ve defalarca vuruyor o cama. bütün çabası geri dönebilmek. dönemiyor bi süre.

----ve final----

sonra o çırpınmalar bi yerde böcekler tanrısı tarafından işitiliyor ( kolay iş değil ha onca vızıltıyı çekmek, tanrı'nın bile şanslısı var).

uçup gidiyor. o korku da onu bi daha o yoldan geçirmiyor.

ibretlik öykümüz burada bitti.

7 Haziran 2009 Pazar

adam başına bir yazı düşmeyen saçma blog

aynen de aha bu benim blog ya. 10 adamın olduğu yerde bununla birlikte 8 yazı olacak. madem açtın yaz kardeşim di mi? millete de "bakın blog açtım gelin olum bi'şey dicem lan kimsenin bilmediği bi'şey, valla" tripleri satma.

bu arada geçen arkadaşım tatil macerasını anlatmıştı blog'unda. ben de tatil macerası yazmaya karar verdim. onlar tatile antalya'ya gidiyordu. o(arkadaşım volkan keleş (olmaya devlet cihanda nickli sözlük yazarı), orada istanbullu bi kızla tanışıyordu, kızdan hoşlanıyor, öpüşüp koklaşıyor ve sonunda da kızın istanbul'da buluşmaları için verdiği üzerinde telefon numarası olan kağıdı şortunda unutuyor ve annesi şortu yıkayınca o kızı bi daha hiç göremiyordu.

ben ise ananemle kaplıcaya gitmiştim o yaz. kimseyle tanışmamıştım. yaşlılarla sıkıcı sohbetler yapmıştım. içki tüketmemiştim ve cicik ellememiştim. çizgi roman satan bakkal da yoktu.

ama diğer yaz evet işte diğer yaz benim yazım olmuştu. o yaz babamın yanına romanya'ya gitmiştim. bu hafta içi serinin 9. bölümü karşınızda olucam ve iki süper macera anlatıcam...

not: volkan'ın yazdığı sıkıcı tatil yazısını bu linkte bulabilirsiniz.(herhalde o yaz kaplıcaya gittiğim için antalya'ya giden arkadaşımı kıskandığımı düşünmüyorsunuzdur)
http://olmayadevletcihanda.blogspot.com/2009/06/gecmis-zaman-olur-ki.html

30 Mayıs 2009 Cumartesi

güneş düştüğü için oturulmayan bank

taksim gezi parkındayız. me'm ile yürüyoruz. ortalık cıvıl mı cıvıl (ki istersen soru ekini ortadan kaldırarak da okuyabilirsin). koskaca parkta sadece bi tane bank boş. eşyanın tabiatına uygun olarak ifadesiz duruyor. hani asıl amacı insanlar otursun ne bileyim dede oynayan torununu onun üzerinden seyretsin değil de orada öylesine bulunuyormuş gibi bi havası var. e çınar da öyle ama işlevleri var. durarak yaptıkları eylem ifadesiz banktan ayrı. gölge mi dersin, yaprak dökme mi, ya da güneş ışıklarını dallardan süzerek gölge oyunu mu? neyse yazar burada çınar ağaçlarına olan sevgisinden dolayı konuyu saptırmakta gibi. kulağından çekiyorum ve meseleye dönüyorum.

-evet ne diyorduk?
- bank!

yani işlevselliği olmayan bir bank acaba mutsuz mudur? yoksa ben rahatım abicim böyle havasında mı? hani dünyada bulunmasında bir misyonu var. öyle dursun diye oraya koyacak olsak senin yerine heykeli olaya dahil ederdik bank kardeş. alınmıyosun di mi? sevdiğimizden söylediğimizi de bilirsin...

gerçi üzerine oturulan heykelin olduğu bir hayatta post-modern bir sanat eseri gibi bank görünümlü hatta malzemesine kadar aynı olan nesneyi heykel olarak da adlandırabiliriz. mümkündür yani.

yine de parka kattığın melankolik hava için sana teşekkur de edebiliriz.

bank yazısı bu kadar olur arkadaş. yine de kıssadan hisse istersen hayatta işlevselliği olmayan, eğreti kalan, varoluş amacı bulnumayan bir bankın bile göze battığını bil..

26 Mayıs 2009 Salı

doğum günü

insanın kendini biraz şımartması gibi eşi dostu tarafından şımartılması da hoşuna gidiyor. klasik ifade ama sevildiğini bilmek süper bi'şey lan. günün adamısın işte. gerçi zamanla bu ekşinlar eskisi gibi heyecan vermeyebilir insana ama yine de güzel bir gün. "mutluyum arkama yaslandım, iyi ki bana rastladım" diyorum bugün için.

ekşin dediğime gelince o da eşle dostla bi yerde oturup muhabbet etme bahanesi aslında. süper doğum günü planımı da müsadenizle buradan açıklamak istiyorum. efendim hayvan evladı gibi zengin olmuşum böyle aklın şaşar o derece yani işte o zaman da 40. yaş günümmüş benim. ben de küre şeklindeki dünya haritasını böyle elimle fır diye çeviriyomuşum sonra parmağımı bastığımda gelen ilk yere gidip doğum günümü orada kutluyomuşum. egzotik bi'yer denk gelse iyi aten kutupların yerini bildiğim için parmağı o tarafa götürmem haliyle. işte böyle oluyomuş, süper oluyomuş falanmış filanmış. bu arada gün itibari ile küreli dünya haritası alacak param yok ama sağlık mağlık olsun der, blogumun bu 6. ve kişisel yazısını burada bitirirken büyüklerin elle...

24 Mayıs 2009 Pazar

24 mayıs 2009 bjk-gs maçı

fikrim gayet net. beşiktaş ligde yenildiği fenerbahçe maçına galibiyet için çıktı ve yenildi. ama bu sefer kesin kazanmamız gerekmiyor. beraberlik de iş görür. onun için beraberliğe çıkan beşiktaş'ın karşısında mutlak galibiyet için çıkan bir galatasaray olursa maçı beşiktaş kazanır. galatasaray yüklenirken özellikle orta alanı holosko ile çabuk geçip gol bulur gibi geliyor. ama derbi bu. erken bi kırmızı kart, penaltı, gününde olan bi yıldız sonucu direkt etkiler.

bir de galatasaray beşiktaş'ı yenerse sivasspor maçıyla ilgili bin bir hikaye uydurulur. umarım galatasaray ya iki takımdan da puan alır veya ikisinden de alamaz. aksi durumda epey senaryo üretilir.

22 Mayıs 2009 Cuma

ekşi sözlük

monarşiyle yöneltiliyor ya işte insana koyan o. sen sansürü protesto etmek için logona siyah bant çek ama sansür zihniyetiyle aynı davran. kendisi bu kadar ironik işte. eskiden içerisi böyle ironilerle doluydu şimdi kendi hali.

bi insanı üç ay sözlükten uzaklaştırmak demek "bi daha gelme, yazma" demektir.

niye bu despotizm ya?

vakit gazetesi tuvalet kağıdı gibidir abicim. bak burası daha bi özgür ortam sözlüğe göre. blog'umu da şikayet etmeyen ekşi sözlük moderasyonu toptur. savcılığa direkt suç duyurusunda bulunsunlar. uğruna beni üç ay çaylak ettileri gazeteye yine aynı şeyi buradan da söylesem gocunmuşlardır eminim.

bi paragraf yukarısı biraz saçma, biraz alaycı ama esas söylemek istediğim şey bu insanların " bak sevgili ieika, seni anlıyoruz. gazete üniversiteleri meyhaneye benzetince sen de bi sürü üniversite öğrencisini temsilen gazeteyi tuvalet kağıdına benzettin. görüşüne katılırız ya da katılmayız ama bunu ifade etmen bir suç. malesef ülkemizde düşünce özgürlüğü istediğimiz kıvamda değil. 2-3 gün hesabını kitliyoruz, sen de bu sebeplere karşı elimizden bi'şey gelmediğini bil ve istersen düşün" işte bunu yapamayacak kadar aciz bir yönetime sahipler. evet evet "acizler".

ve diğer saçmalığa gelelim. eğer bi yazarı "götümüze girebilir" gerekçesiyle cezalandırıyorsan ondan 10 adet kıytırık entry bekleme. sanki 2000 küsür entry giren yazar o 10 adet çaylak entrysinde formata uyumayacak gibi davranmayın. illa 2000 entry girmeye de gerek yok. benim burada sözlüğün formatıyla bir problemim olmamış. sadece hukuksal bir engele takılmışım. 10 tane kıytırık entry girince anayasa mı öğrenmiş sayılıcam yoksa ceza hukuğu mu?

"en iyisi düşünce özgürlüğü serbest kalana dek yazmamak!"

işte amaçladıkları şey bu. sani korkak, sinmiş birey yapmak. tıpkı 80 darbesiyle ebeveynlere yapılan gibi. konuşmaktan, düşünmekten, ifade etmekten ve yazmaktan vazgeçirmek. işte sözlüğün gözden kaçırdığı konu buraya çanak tutuyor oluşu.

ben onlardan daha esnek kurallar isteyemem. çünkü yaşadığımız ülkenin kuralları maalesef bunlar. her iktidar "anayasa'yı değiştirecem" diye gelir ama fikir birliği olmadığı için değiştiremez. hatta amayasa denir bizim anayasa'ya. zira her maddede öreneğin şöyle bi ifade vardır. "her birey düşünce özrürlüğü ve ifadesinde özgürdür ama...". işte bu yüzden amayasa deniyor. ama esnek kural isteyemem diye anlayış da mı beklemeyeyim be kardeşim?

14 Mayıs 2009 Perşembe

aforizmalar

1- hayat dahil olmak zorunda olmadığımız bir oyun. istemediğin zaman ben oynamıyorum deme hakkın var. ama kullanmak çok korkutucu geliyor bu hakkı, orası ayrı...

ieika :),

2- "tüm umudunu kaybetmek özgürlüktür"

chuck palahniuk

3- sadece kelimeleri olan bir insan küsmesi
kelimelerini başkalarına vermesi demektir.

ieika

4- her insan kendisinin tanrısıdır.

anonim:)

deniz feneri olayı vs ergenekon

ben aslında bugüne kadar böyle karşılıklı bir husumet görmedim. herkes eteğindeki taşları döktü ve karşılıklı her türlü çirkinleşmeyi yaparak meydan kavgası yapıyorlar.

deniz feneri'ni anladık. ortada bir türkiye klasiği olarak olmayan yardım paraları var (nerde olduklarını biliyoruz da neyse). bizim dini bütün vatandaşlarımız ne zaman islami bir ışık görse oradan dolandırılmadan yapamıyorlar. ihlas holding mi diyeyim, yimpaş mı..

ama ergenekon bugüne kadar hakkında çok şey okuyup da anlamadığım konulardan. "kardeşim sen malsın" denilebilir. itiraz yok. ama o kadar paşa, general, niye elinde dünyanın topu, tüfeği, tankı varken darbe yapmaz da emekli olunca 3 kırıkkale iki de bomba ile bu işlerle uğraşır orası muamma. işin inandırıcı gelmeyen yanı burası. bir de türkiye'nin yarısı birleşmiş bir darbe planı yapıyor ama uygulayamıyor. top var, tüfek var, para var, makam var. bir de ortak noktaları laik, kemalist ya da çağdaş düşünüyor olmaları.

iktidar olmak demek muhalefeti yok etmek demek değildir. birileri bunu iyice anlamalı.

yoksa "makyevelist tayyip" der blogu baştan kapattırırım o olur..


biraz geri kaldım ama..,

herkeslerin bir blogu vardı. geri kalamazdım anlıyo musunuz?